Hifzi Topuz, Haber Turk'te Turk gazeteciligini anlatiyor.

21 Subat 2013
Turkiye saati: 18.10
ABD saati: 10.10

Kocaman bir omur var karsimizda, dile gelmis olan. Bu gibi insanlarin hayatini dinlemek, Cumhuriyet tarihinin filmini izlemek gibi.

Umarim daha baska konusmalar da yapar ilerleyen yillarda Hifzi Topuz. Okunmasi gereken bir cok da guzel kitabi var.



Benim okuduklarim:

1. Taif'te Olum
2. Meyyale
3. Basin One Egilmesin Sabahattin Ali'nin Romani
4. Ozgurluge Kursun
5. Devrim Yillari

Sunny View, Ankeny, IA, USA

Yaklasik 100 kadar insanin evi...

Ayin onemli gunleri, kalpli tablonun yakindan cekimi

Kalabaliktan sonra tenhaliktan bahsetmistim degil mi bugun?

Simdi yukaridaki resimlere bakin iyice. Biraz zaman harcayin ama dusunun. Sonra su sorulari cevaplayin:

1. Tabloda gunlerden hangi gun oldugu neden yazilmis olabilir? Bu bir siradan takvim degil, aklinizda bulundurun.

2. Tabloda mevsimlerden hangi mevsim oldugu ve havanin nasil oldugu neden yazilmis? Ya da daha dogru bir deyisle boylesi bir bilgi neden kocaman yazilip oraya konulmus?

2. Bir sonraki ilk tatilin ne zaman oldugunun ne onemi olabilir, nicin ilan edilmis?

3. Resimlerde gorunmuyor ama bu binanin kapilari cok kontrollu, ozel bir kilit sistemi var. Disaridakiler degil, iceridekiler icin...Sizce niye?

 Kalpli tablonun yakin cekimine gelirsek...

1. Minnie kim olabilir sizce? Ek bilgi: gorunmeyen kutucuklara daha bir cok insanin dogum gunu yaziyor, sizce neden? 

2. Aktiviteler arasinda bingo oynama, kitap okuma, film seyretme falan var; ancak dini okumalar agirlikta, bu niye sizce?

Hadi simdi bu sorulari cevaplamak icin biraz konusalim sizinle...

Bugun ben anlatmiyacagim her seyi cancagizlarim. Anladiniz iste detaylari verecegim, siz anlayacaksiniz. Ama umarim oyun bozanlik etmemissinizdir ve verdigim sorular uzerine dusunmussunuzdur. 

Burasi bir huzur evi cancagizlarim, yani bizim dilimizde huzur evi deniyor. Baska dillerde bakim evi, emeklilik evi vb. isimleri de var. Verilmek istenen ya da alinmak istenen imaja gore degisir bu isim. Neyse, gelelim meseleye. Bu huzur evinde her sey tikirinda isliyor. Burada kalan 100 kadar kisinin her gun sagliklari kontrol ediliyor, ilaclari veriliyor, yemek yiyemiyorlarsa birisi tarafindan yediriliyor, disari cikarilip gezdiriliyorlar, onlar icin ozel aktiviteler duzenleniyor: ornegin piyano resitali, bingo oynamak gibi... Sonra herkesin yakini gelebiliyor, birlikte aksam yemegi bile yiyebilirler. Dahasi her ayin ilk cumartesisi o ay dogum gunu olan herkes icin bir dogum gunu kutlamasi bile yapiliyor.

Iste cancagizlarim...Iyi niyetin, guzel dusuncenin guzel ornegi karsimizda. Lakin, onlarin yerine koyunca kendimi belki bu bile insanin kalbini burkabilir. Artik bireysel dogum gununuzun oneminin kalmadigi bir zaman dilimi ve dogum gununuzu kutlamak icin ailenizin, sevdiklerinizin degil de etrafta kim varsa gercekten etrafta onlarin hazir bulunmasi. O da dogum gununuz icin degil, belki bir anlik sikintilarina fasila olsun diye. Eh siz olsaniz buranin sakinlerinden biri, belki siz de olacaktiniz oyle. 

Kapilarin kilit sistemi ozel demistim hatirladiniz mi? Iste burada Alzheimer hastalari var cok sayida cancagizlarim, anladiniz mi?

Odalari var iki kisilik burada kalanlarin. Birinin icine girdim. Bakinca her sey var gibi, televizyonu, tuvaleti-banyosu dahil. Duvarlar ise tahmin edeceginiz uzere resim dolu. Ama bakinca iyice, kucucuk bir oda oldugunu anliyorsunuz, ortadan ikiye bir perdeyle bolunmus...Biz cogu zaman evimizde daralip tebdil-i mekanda ferahlik vardir deyip baska baska odalari, koltuklari gezerken, bu insanlarin bir degil 'yarim' odalari, bir yataklari ve bir de koltuklari var. 

Ben bugun oraya bembeyaz sacli bir genc kizin! :) dogumgununu kutlamaya gitmistim. Kapidan iceri girince herkesin yeni girenlere bakisini gormeliydiniz cancagizlarim. Herkesin selam vermek, konusmak icin gonullu olusunu. Ve ayrica herkesin tekerlekli sandalyede, onlerinde mama onluguyle oturusunu, sessiz hallerini gormeliydiniz... Minnie, dogum gununu birlikte kutladigimiz icin cok mutlu oldu. Toplam 5 kisiydik. Gunune renk kattigimizi, cok mutlu oldugunu soyledi. Sahi kac kisi gunde sizinle yarim saat muhabbet ettikten sonra 'gunumu aydinlattin, ne iyi oldu geldigin' diyor? 

En son kapidan cikarken yine beyaz sacli bir delikanli televizyonda calan bir sarkiya gozleri kapali eslik ediyordu. Neden? Bilinmez...Belki gencliginden bir sarki ve hala bildigi seyleri yapiyor olmak ona mutluluk veriyor. 

Cancagizlarim, henuz gencken, neseniz paylasacak kadar cokken (aksini dusunuyor olsaniz bile) neden birazini gidip bu guzel bembeyaz sacli genc kizlarla, delikanlilarla harcamiyorsunuz? Aslinda istedikleri tek sey arkadaslik, biriyle konusmak. Aslinda istedikleri cercevedeki insanlarin gercek olmasi. 

Sunny View'dan aldigim gonulluluk formunda yapabileceginiz bir cok sey yer aliyordu:

* Kitap okuma aktivitelerinde okuyucu olabilirsiniz

* Bingo gibi oyunlari oynatabilirsiniz

* Yaz aylarinda bahcede otururken sohbet edebilirsiniz! 

* Bazilarinin yemek yemesine yardimci olabilirsiniz vs.

Onlar yasamlarinin sonuna yaklasirken birer bebek gibi olmuslar cancagizlarim ama cogusu simdilerde belki sevdigimiz, arkadaslik ettigimiz birilerini yetistirdi. Hepimizin annesi, buyukannesi, babasi ve dedesi onlar. Hepimizin gulucuklerine, sakalarina, sesine, sozune ihtiyaclari var. Gulumsemenizi, sesinizi, dostlugunuzu dunyayla paylasin. Nerede olursaniz olun, mutlaka gununu guzellestirebileceginiz insanlar vardir hayatta. Unutmayin, sadece kendi gununuzu guzellestirmeye calisiyorsaniz bir gun sizin gununuzu guzellestirecek birini bulamayabilirsiniz. 

Ve

Hayat genclikten ibaret degil...

Yaslilik ise kedi gibi minderde oturup olumu bekleyeceginiz bir zaman dilimi olmamali. 

P.S. Sorularin cevaplarini da artik biraz bulmussunuzdur herhalde, benden bu kadar...

Deniz kenarinda kucucuk bir yerde yasamak istiyorum simdilerde.

Oysa eskiden sanirdim ki kalabalik yerlerde gonlum mutlu olur. Belki tenhaydi ruhum onceleri ve istedigim sey kalabaliklardi. Oysa simdi ruhum kalabalik, ben ve ruhumdakiler kucuk, tenha bir yerde yasariz ancak. Ancak kucuk bir yerde samimiyetle bosaltiriz icimize nufuz eden ama bunyemize fazla gelen her seyi. 

Dusunuyorum da bazen insan akli, yuregi su son zamanlarda onlarsiz yapamadigimiz harici bellekler gibi. Tasiyoruz belleklerimizi turlu yerlere, birlestiriyoruz binbir turlu insan ve mekanla. Ayni klasorlere koyuyuoruz aslinda birbiriyle direk alakasi olmayan insanlari, olaylari cunku onlar aslinda kendi icin bir butun olusturuyor. Sonra doluyor hafizamiz, bosaltmamiz gerekiyor haliyle. Iste orda sorun basliyor. Limiti teknolojinin mumkun kildigindan cok daha fazla olan hafizamiz sanki her seyi koruma altina almis, hic bir seyi silmenize izin vermiyor. Ancak yerini degistirebiliyorsunuz insanlarin, mekanlarin ya da olaylarin. 

Turlu turlu yontemler ariyor insan bosaltmak icin o cok dolmus hafizayi. Bir coklari cok uzak bir yere kacmayi deniyor, cunku orasi bilgisayarin baska bir diski, tertemiz, daha once bir sey kaydetmediginiz. Ama hayir anliyorsunuz, mekanla alakasi yok. Siz yasadikca o harici bellek sizinle geziyor. Sonra bir muddet ciktiginiz noktaya geri donmek, hafiza sorununuzu orda cesurca halletmek istiyorsunuz. Bu seferde kalabalik mani oluyor, o kadar cok sey birkimis ki neye gore duzenleyeksiniz? Isme gore mi, en son o seyle ugrastiginiz tarihe gore mi, yoksa ture gore mi? Sahi bunlarin hepsi bilgisayarda kolayca oluyor da, insan hayatinda da oluyor mu?

-Evet, bazen. Buldum! Aile klasoruyle basliyorsunuz, once onu guvence altina alip sonra hafizayi tazelemek istiyorsunuz ki daha once de soyledim aslinda oyle bir sey yok, mumku degil. degil canimin icleri degil. Aslina bakarsaniz bazen her sey de bu aile klasoru yuzunden karisiyor. Ne de olsa fabrika cikis ayarlariniz onlar sizin. Bir seyleri deniyorsunuz hayatta, olmuyor, bozuluyor hooop donuyorsunuz fabrika ayarlarina. Neyse cancagizim, bu fabrika ayarlarini koyan klasoru malum korumak gerek. Lakin onu koruyacaksiniz diye de bazen en sevdiginiz seylerin yerini kulliyen degistirmek zorunda kaliyorsunuz. Oyle kolay mi bir arada tutmak arasinda bir iliski olmayan ya da yok gibi gozuken klasorleri? Degil canim degil...

Neyse iste ne yapsan kar etmiyor, kisaca kalabaliklasiyor basin...

Arada bir liman buldugunu saniyorsun, o da bazen ya kara bir delik ya da firtinasi eksik olmayan bir deniz cikiyor. Bu sefer denizden memnun oldugun icin firtinasina katlaniyorsun. Hani gul diken hikayesi. Iyide cancagizim dikenlerin acitmadigi yerim kalmadi artik, firtinada alabora oldum, nereye kadar diyorsun? 

-Eee, gittigi yere kadar iki gozum. 

Neyse kisaca gitmek istiyorsunuz tenhalara, ya da kacmak...

Daha onu gormedik, gorursek gordugumuz yerden ses, selam ederiz. 

Iste bu sebeplerle cancagizim, ben hafizamin calisma yukunu biraz hafifletmek icin tenhalarda yasamak istiyorum artik. Blog'umu da kagit kalemle yazarim, varsin internetle bilgisayar da olmasin.

Baliklar, sular, kuslar, bocekler, otlar bir de firtinali deniz yarim olsun, tum buyuklugu, tum deliligiyle...

Sandalini suruklesin kiyilarina oldugum yerin bazi bazi...

Lavanta cicegi ekecegim bahceye onun icin, soz!