Deniz kenarinda kucucuk bir yerde yasamak istiyorum simdilerde.
Oysa eskiden sanirdim ki kalabalik yerlerde gonlum mutlu olur. Belki tenhaydi ruhum onceleri ve istedigim sey kalabaliklardi. Oysa simdi ruhum kalabalik, ben ve ruhumdakiler kucuk, tenha bir yerde yasariz ancak. Ancak kucuk bir yerde samimiyetle bosaltiriz icimize nufuz eden ama bunyemize fazla gelen her seyi.
Dusunuyorum da bazen insan akli, yuregi su son zamanlarda onlarsiz yapamadigimiz harici bellekler gibi. Tasiyoruz belleklerimizi turlu yerlere, birlestiriyoruz binbir turlu insan ve mekanla. Ayni klasorlere koyuyuoruz aslinda birbiriyle direk alakasi olmayan insanlari, olaylari cunku onlar aslinda kendi icin bir butun olusturuyor. Sonra doluyor hafizamiz, bosaltmamiz gerekiyor haliyle. Iste orda sorun basliyor. Limiti teknolojinin mumkun kildigindan cok daha fazla olan hafizamiz sanki her seyi koruma altina almis, hic bir seyi silmenize izin vermiyor. Ancak yerini degistirebiliyorsunuz insanlarin, mekanlarin ya da olaylarin.
Turlu turlu yontemler ariyor insan bosaltmak icin o cok dolmus hafizayi. Bir coklari cok uzak bir yere kacmayi deniyor, cunku orasi bilgisayarin baska bir diski, tertemiz, daha once bir sey kaydetmediginiz. Ama hayir anliyorsunuz, mekanla alakasi yok. Siz yasadikca o harici bellek sizinle geziyor. Sonra bir muddet ciktiginiz noktaya geri donmek, hafiza sorununuzu orda cesurca halletmek istiyorsunuz. Bu seferde kalabalik mani oluyor, o kadar cok sey birkimis ki neye gore duzenleyeksiniz? Isme gore mi, en son o seyle ugrastiginiz tarihe gore mi, yoksa ture gore mi? Sahi bunlarin hepsi bilgisayarda kolayca oluyor da, insan hayatinda da oluyor mu?
-Evet, bazen. Buldum! Aile klasoruyle basliyorsunuz, once onu guvence altina alip sonra hafizayi tazelemek istiyorsunuz ki daha once de soyledim aslinda oyle bir sey yok, mumku degil. degil canimin icleri degil. Aslina bakarsaniz bazen her sey de bu aile klasoru yuzunden karisiyor. Ne de olsa fabrika cikis ayarlariniz onlar sizin. Bir seyleri deniyorsunuz hayatta, olmuyor, bozuluyor hooop donuyorsunuz fabrika ayarlarina. Neyse cancagizim, bu fabrika ayarlarini koyan klasoru malum korumak gerek. Lakin onu koruyacaksiniz diye de bazen en sevdiginiz seylerin yerini kulliyen degistirmek zorunda kaliyorsunuz. Oyle kolay mi bir arada tutmak arasinda bir iliski olmayan ya da yok gibi gozuken klasorleri? Degil canim degil...
Neyse iste ne yapsan kar etmiyor, kisaca kalabaliklasiyor basin...
Arada bir liman buldugunu saniyorsun, o da bazen ya kara bir delik ya da firtinasi eksik olmayan bir deniz cikiyor. Bu sefer denizden memnun oldugun icin firtinasina katlaniyorsun. Hani gul diken hikayesi. Iyide cancagizim dikenlerin acitmadigi yerim kalmadi artik, firtinada alabora oldum, nereye kadar diyorsun?
-Eee, gittigi yere kadar iki gozum.
Neyse kisaca gitmek istiyorsunuz tenhalara, ya da kacmak...
Daha onu gormedik, gorursek gordugumuz yerden ses, selam ederiz.
Iste bu sebeplerle cancagizim, ben hafizamin calisma yukunu biraz hafifletmek icin tenhalarda yasamak istiyorum artik. Blog'umu da kagit kalemle yazarim, varsin internetle bilgisayar da olmasin.
Baliklar, sular, kuslar, bocekler, otlar bir de firtinali deniz yarim olsun, tum buyuklugu, tum deliligiyle...
Sandalini suruklesin kiyilarina oldugum yerin bazi bazi...
Lavanta cicegi ekecegim bahceye onun icin, soz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder